Bociany w Szkole Bierkowo

  Obiad, zapraszamy do stołu! Widzimy na kamerce jak pisklaki wypatrywały rodzica. Rozglądały się wiedząc, że dostaną posiłek. Skubały suchą trawę, sprawdzając czy można ją zjeść. Nareszcie pojawił się tata i przyniósł smaczne jedzonko. W tym wypadku, kto pierwszy ten lepszy. Szybo każdy chwytał jedzenie śpiesząc się przy tym bardzo. W gnieździe nie ma grzecznościowego klekotania,, może teraz twoja kolej do jedzenia....." Każdy pisklak walczy o swoje przetrwanie.

  Spokojnych snów! Rodzeństwo ułożyło się do snu. Wszystkie maluchy leżą przytulone do siebie. Oczka mają zamknięte, długie szyje bezwładnie ułożone na wyściółce gniazda. Jeden ze starszych piskląt prostuje skrzydło. Wygląda to tak jakby otaczał opieką pozostałą trójkę. Widać, że wspólne przytulanie daje im poczucie bezpieczeństwa. Życzymy przyjemnych snów!

Poranna toaleta! Na gnieździe pracowity ranek. Maluchy czyszczą piórka, dbają o swoją czystość, z uwagą te poczynania śledzi Kleopatra. Wszystkie pisklaki uczą się bocianiego życia.

  Rzadko teraz możemy zobaczyć Ramzesa i Kleopatrę razem na gnieździe. Na ogół jeden rodzic zostaje na gnieździe i pilnuje dzieci, a drugi poszukuje pożywienia. I tak się wymieniają w tej rodzicielskiej pracy. Pisklęta są coraz większe, więc i jedzenia potrzebują sporo. Zauważyliśmy, że przynoszony przez rodziców posiłek w dalszym ciągu jest w małych kawałkach i dość miękki, by bez trudu go zjeść. Pisklęta wypatrują rodzica i razem akcentują wielkie zadowolenie i radość odchylając do tyłu szyję.

  Nauka przede wszystkim! Nasze pisklaki rosną z każdym dniem. Z apetytem zjadają przynoszone przez rodziców smakołyki. Już same  na lekko chwiejących się nogach poruszają się po gnieździe. Ale oczywiście jest też czas na naukę. Naśladują ze starannością gesty rodziców. Widzimy jak czyszczą piórka, skubią suchą trawę w gnieździe, unoszą i odchylają do tyłu szyję by okazać swoje zadowolenie. Życzymy samych szóstek na świadectwie przed odlotem!

  Pisklaki cały czas przytulają się do siebie. Sprawdzają też wielkość gniazda. W pewnym momencie jeden z nich zbyt mocno zbliżył się do krawędzi gniazda. Nawet trochę się wystraszyliśmy, że to może być niebezpieczne. Najważniejsze, że Kleopatra nad wszystkim czuwała. Wskazała pisklakowi właściwe miejsce, czyli środek gniazda.  

  Puchowe kulki rosną jak na drożdźach! Pisklaki są coraz większe, widzimy jak się zmieniają. Długie szyje sprawiają im jeszcze kłopot w utrzymaniu równowagi. Widzimy jak bezwładnie leżą na wyściółce gniazda. Maluchy przytulają się do siebie, ta bliskość zapewnia im bezpieczeństwo. Nad dziećmi zawsze czuwa jeden rodzic. Na zmianę opuszczają gniazdo w poszukiwaniu jedzenia dla siebie i pisklaków. Powracający do gniazda rodzic jest witany zarówno przez partnera jak i małe bocianiątka, które wyginają do tyłu szyję. Piękny to widok!!